Pagina's

23 januari 2015

Onzekerheid

 

Onzekerheid. Iedereen kent het wel en ik denk dat ook iedereen het wel eens heeft ervaren. Bij de één speelt het een grotere rol in zijn of haar leven dan bij de ander. Zelf heb ik er vrijwel iedere dag mee te maken en daarom wilde ik er ook een artikel over schrijven. Je schamen voor onzekerheden is naar mijn mening onzin. Leren hoe je ermee om moet gaan en er vanaf moet komen is een betere oplossing en in dit artikel deel ik een paar van mijn tips.


Waar komt de onzekerheid vandaan?
Natuurlijk heeft iedereen andere redenen; familie, school, noem maar op. Bijna alles wat je tegenkomt in het leven kan je op de één of andere manier onzeker maken. Voor mij is het vaak me niet goed genoeg voelen, denken dat mensen wel een beter iemand kunnen vinden. Als mensen je maar blijven verlaten, in ruzies zeggen dat je niks waard bent en wat hen betreft wel van de aardbodem mag verdwijnen, doet dat wat met je. Tenminste bij mij wel.
Het is heel moeilijk maar één van mijn grootste tips is om niet meer zoveel te geven om wat andere mensen van je denken. De enige persoon waar je je hele leven mee om moet kunnen gaan en blij mee moet zijn, ben je zelf. Wat anderen van jou denken maakt niet zo heel veel uit als je een positief zelfbeeld hebt.

Belangrijker, hoe ga je ermee om?
In het begin negeerde ik het en propte ik mijn gevoelens als het ware op. Iemand op TV zei een keer dat als je je gevoelens maar blijft wegstoppen, je een soort van ballon creëert waarbij je gevoelens de lucht zijn. Op een bepaald moment knapt die ballon en heb je het gevoel alsof niks je meer beter kan later voelen. Ik heb gemerkt dat ik me op verschillende manieren toch heel erg veel beter heb gevoeld.
De eerste manier is vrij bekend: praten. Toch is het voor heel veel mensen - en voor mij ook nog steeds - eng om er met iemand over te praten. Mijn tip is om er met familie of vrienden over te praten, iemand die je vertrouwt en je niet uit zal lachen. Ook al denk je misschien dat ze het niet zullen begrijpen, écht bijna iedereen heeft het zelf ook meegemaakt en zal compleet begrijpen wat jij meemaakt. Door je hart te luchten, hoef je die gevoelens niet meer op te proppen en zul je merken dat het een stuk fijner voelt.
Deze tweede manier werkt misschien niet voor iedereen maar voor mij wel. Muziek. Of het nou een zielig liedje is waardoor je al je gevoelens er uit huilt of een vrolijk liedje waar je weer een glimlach van op je gezicht krijgt, dat maakt niet uit. Allebei heeft het me enorm veel geholpen en dat is ook één van de redenen dat sommige artiesten zo belangrijk voor me zijn. Hun muziek en liedjes hebben me heel erg veel kunnen helpen om vrolijker te worden toen ik me wat minder goed voelde. Nog steeds merk ik dat als ik een keer verdrietig ben, ik heel snel een liedje opzet en me daarna gelijk wat vrolijker voel.

Wat voor jou het meeste helpt zul je zelf uit moeten zoeken. Wees in ieder geval niet bang voor je onzekerheden en durf er met iemand over te praten. Ik ben nu een stuk vrolijker en ook al ben ik nog wel onzeker (ik denk dat dat nooit honderd procent weg zal gaan), het is al een heel stuk minder.

Ik hoop dat dit artikel jullie op de één of andere manier heeft geholpen omdat het best wel moeilijk voor me was om hierover te schrijven. Persoonlijke onderwerpen maken me toch altijd een beetje bang voor de reacties. Vandaag heb ik die angst toch overwonnen en dit artikel geschreven!

Liefs,
Veerle

5 opmerkingen:

  1. Wat moedig van je om hierover te schrijven! Ik zou er wel willen over praten met iemand, maar met wie? Muziek helpt me ook, het vrolijkt me op, en ik hoef even niet meer na te denken. Niet zo onzeker, je bent een prachtmeid! ♥

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aw, dankjewel! Het kostte me wel wat moeite hoor, haha!

      Verwijderen
  2. Wat top dat je het deelt op je blog! Hier moet inderdaad mee aangwdacht worden. Als je ouder wordt gaat de onzekerheid weg, tenminste dat zegt iedereen. Je hoeft niet zo onzeker te zijn. Je kan het!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed dat je dit deelt! Ik heb ook een hele tijd in mijn pubertijd gehad dat ik erg onzeker was. Hoe ouder ik werd, hoe minder dit werd en hoe meer ik wist wie ik was en wat ik wilde. Wat andere mensen van me denken trek ik me soms nog wel aan maar een heel stuk minder als eerst. Ook durf ik bijvoorbeeld kleding aan te trekken die niet iedereen zou dragen, of het niet durven. Dit heb ik wel overwonnen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat fantastisch dat je hierover schrijft. Het komt allemaal goed, je leert leven met je onzekerheid of het word minder namate je ouder wordt.

    BeantwoordenVerwijderen